Berlijn > Geschiedenis

In de 7e eeuw vestigden Slavische stammen zich in de buurt van het hedendaagse Berlijn. De naam Berlijn is waarschijnlijk afkomstig van het Slavische woord ‘Berl’, dat moeras betekent. De twee kleine stadsdelen Cölln en Berlijn versmolten samen tot een stad in het begin van de 15e eeuw. Toen de vorst Frederik II zijn paleis liet bouwen in Cölln, begon de stad te groeien.

In de Dertigjarige Oorlog (1618 – 1648) werd een groot deel van Berlijn verwoest. De koning van Pruisen, Frederik I, maakt Berlijn tot hoofdstad van zijn koninkrijk in 1701. In de 18e eeuw groeit Berlijn uit tot een wereldmacht. Het einde van de 19e eeuw is een tijdperk van industrialisatie en stedelijke ontwikkeling: de stad groeit snel. In 1808 krijgt Berlijn zijn zelfbestuur.

Na de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) had Berlijn een geweldig nachtleven, vooral op het gebied van theater en film. In 1933 komen de nationaal-socialisten aan de macht met Hitler als rijkskanselier. Enkele jaren later breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Er waren plannen om Berlijn op te bouwen tot de hoofdstad van de wereld.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt de stad grotendeels verwoest. De stad werd opgedeeld over de vier geallieerden; Frankrijk, Amerika en Groot-Britannië in het Westen en het Sovjet leger in het Oosten. De opdeling van de stad in Oost en West bracht grote gevolgen met zich mee. In 1949 worden de Bondsrepubliek Duitsland en de DDR opgericht. Steeds meer mensen willen vluchten vanuit het Oosten naar het vrije Westen. In 1961 wordt een muur om West-Berlijn gebouwd.

Door politieke veranderingen valt het regime van de DDR. Hierdoor wordt de Berlijnse Muur doorbroken in 1989. De wederopbouw van Oost-Berlijn kwam toen op gang. In 1990 werd Berlijn de hoofdstad van het verenigde Duitsland.

Foto: Srittau